กวีนิพนธ์หลงโลก

                             ♥  วันคืนจะเปลี่ยนจะแปลง              สดสลัวหรือสำแดง

                       วิธีใดใด

                                    ♥  "ธรรมสัจจ์"  ฤ อาจละไป         สัตว์มนุษย์เทอดธรรมไหน

                       สิควรคำนึง

                                    ♥  เสียดายอดีตประหนึ่ง              ศรสลักอุราตรึง                                              

                       เตลิดใจตัว

                                    ♥  หม่นจิตระรึงระรัว                   สารพันจะพันพัว

                       อนาคตกาล

                                    ♥   ปัจจุบันสนุกสนาน                 ก็มิยั่งมิยืนนาน

                       ฤดีเราหวัง

                                   ♥   ควรสัตว์ระมัดระวัง                 ทุกข์ประลาตพินาศพัง

                       เพราะปรีชาญาณ

                                   ♥   เห็นว่าอดีตกาล                     ก้าวละล่วงและแหลกราญ               

                      นิราสแรมไกล   

« วรธัมม์ »